1913.03.01_’Македонски Глас’ – Меморандум за независна Македонија, Петроград

од македонските колонисти до Лондонската конференција на амбасадорите

Македонија, пред триесет и пет години ослободена од Русите, со Берлинскиот договор ѝ беше вратена под претходното турско владеење. Овој настан за Европа стана извор на постојани грижи и вознемирувања, за Турција – одложување на внатрешното преродување и уредување на нејзините односи со соседите, а во самата Македонија тоа предизвика нови потоци крв и невидени народни страдања. Сите дипломатски совештавања, сите проекти, сите настапи на странските Монарси и посредувањата на Европските контролери ништо не помогнаа.

Денес Македонија повторно е ослободена. Но Европа е подготвена да ја направи истата грешка што беше направена во 1878 година. Наместо од Македонија да создадат самостојна држава, нејзините нови ослободители решија да ја поделат меѓу себе; ние сме убедени и длабоко веруваме дека свесниот и демократски дел од бугарскиот, грчкиот и српскиот народ не учествува во ова братоубиствено делење на Македонскиот народ. Меѓутоа, Македонија ги поседува сите природни и историски права за самоопределување. Во сите векови таа била самостојна политичка единица или влегувала во состав на друга држава. Тоа произлегува од нејзината географска целост и обособеност. Границите на Македонија се јасно обележани со околните планински венци и морскиот брег. Оваа географска целост и целокупниот систем на плодни долини и полиња условуваат и економска целост и неделивост на земјата.

Еднородно е и населението на земјата. Според податоците на различни авторитетни истражувачи, 2/3 од населението на Македонија го сочинува посебно словенско племе. На останатите инородни групи, вкрстени во словенската маса – Албанците, Грците, Романците, Турците и Евреите – им се гарантира слободен и непречен национален живот. Единствениот пат – тоа е создавање на слободна независна Македонија. На тој начин, за сите соседи на Македонија е поисплатливо оваа земја да остане неделива, бидејќи при секоја поделба дел од нивните сродници ќе остане под туѓа власт и ќе пропадне.

Правото на самоопределување Македонците го стекнаа и со целата своја најнова историја. Во името на независноста и слободата тие се бореа со векови, особено по Берлинскиот договор, безброј пати стануваа и секогаш се одликуваа со одважност и храброст. Во последната војна, Внатрешната Македонска Организација и 27 емигрантски братства формираа многубројни Македонски одреди, кои имаа големо влијание врз текот на војната и со своето јунаштво го заробија 12-илјадниот турски корпус на Јавер-Паша.

Во критичниот момент за српската армија кај Куманово, кога таа почна да отстапува, се појавуваат шест илјади Македонски четници и со бомби во рацете удираат во заднината на турската армија – Турците бегаат во паничен страв, оставајќи им сè на победниците. За овие крупни Македонски победи Србите и Бугарите намерно молчат и на никого не му дозволуваат да пишува. Освен тоа, Македонците не еднаш ја пролеваа својата крв за грчката, српската и бугарската слобода и на тој начин го стекнаа правото на завојувана страна. Во денешно време, Македонската армија се бори заедно со сојузниците и брои околу 70.000 четници и ополченци. Сега во Македонија владее ужасен терор, „слободите“ на сојузниците се безгранични, никој од Македонците нема право да излезе од Македонија во странство за да протестира пред Европските Сили. Кој ќе се обиде тоа да го направи, или го убиваат, или го фрлаат в затвор. Сојузничката армија ја опкружи цела Македонија со железен прстен.

Врз основа на сето ова, Македонската Колонија во С.-Петербург, исполнувајќи ја светата должност кон својата татковина и свесно исповедајќи го мотото: „Македонија за Македонците“, протестира и не може да остане рамнодушна кога сојузните Балкански Држави (Бугарија, Србија и Грција) – нашите браќа по крв и вера – се подготвуваат да ја разделат нашата татковина, која стои на исто културно ниво со нив, и која по бројност на населението (три и пол милиони жители) е поголема од Србија и Грција поединечно. Не може да гледа без болка на пропаста на својата несреќна Татковина, на погребот и уништувањето на политичкиот и духовниот живот на цела нација. Поделбата на Македонија од браќата е најнеправедниот акт во историјата на народите, газење на човековите права, срам за целото Словенство.

Турското ропство е заменето со христијанско, но не е далеку оној судбоносен час (тој се приближува – Македонските четници веќе настапуваат против непријателите на својата татковина), кога Македонците отворено ќе му кажат на целиот свет: „Подобро е да умреме во борбата за својата слобода, отколку повторно да живееме во ропство“.

За Македонскиот народ се бара:

1. Македонија, во нејзините географски, етнографски, историски и економско-културни граници, да остане единствена, неделива, независна Балканска Држава.
2. Во блиска иднина да се свика, врз основа на општо гласање, Македонско народно собрание во Солун, за детална разработка на внатрешното уредување на државата и за определување на своите односи кон соседните Држави.

Полномошници на Македонската Колонија:

(следат потписи)

С.-Петербург, 1 март 1913 година.

о независимости Македоніи, представленный Македонской колоніей С.-Петербурга Конференціи пословъ въ Лондонъ.

Македонія, тридцать пять лѣтъ тому назадъ освобожденная Русскими, Берлинскимъ трактатомъ возвращена подъ прежнее турецкое владычество. Это событие явилось для Европы источникомъ постоянныхъ заботъ и треволнений, для Турціи—отсрочкой внутреннего возрождения и упорядоченія ея отношений съ соседями, въ самой Македоніи это вызвало новые потоки крови и безпримѣрныя народныя страдания. Всѣ дипломатическія совѣщанія, всѣ проекты, всѣ выступленія иностранныхъ Монарховъ и заступничества Европейскихъ контролеровъ ничего не помогли.

Нынѣ Македонія опять освобождена. Но Европа готова совершить ту же ошибку, которая совершена была въ 1878 году. Вмѣсто того, чтобы изъ Македоніи создать самостоятельное государство, новые ея освободители рѣшили раздѣлить ее между собою; мы убѣждены и глубоко вѣруемъ, что сознательная и демократическая часть болгарскаго, греческаго и сербскаго народа не участвуетъ въ этомъ братоубійственномъ дѣлекѣ Македонскаго народа. Между тѣмъ Македонія обладаетъ всѣми естественными и историческими правами на самоопредѣленіе. Во всѣ вѣка она была самостоятельной политической единицей, или входила въ составъ другого государства. Это вытекаетъ изъ ея географической цѣльности и обособленности. Границы Македоніи ясно обозначены окружающими ее горными кряжами и морскимъ берегомъ. Эта географическая цѣльность и вся система вѣеромъ расположенныхъ плодородныхъ долинъ и полей обусловливаетъ также экономическую цѣльность и недѣлимость страны.

Однородно также и населеніе страны. По даннымъ разныхъ авторитетныхъ изслѣдователей, 2/3 населенія Македоніи составляетъ особое славянское племя. Дабы остальнымъ инородческимъ группамъ, вкрапленнымъ въ славянскую массу — албанцамъ, грекамъ, румынамъ, туркамъ и евреямъ — свободную и безпрепятственную національную жизнь. — Единственный путь — это созданіе свободной независимой Македоніи. Такимъ образомъ, всѣмъ сосѣдямъ Македоніи выгоднѣе, чтобы эта страна осталась нераздѣльной, такъ какъ при любомъ размѣжеваніи часть ихъ сородичей останется подъ чужимъ верховенствомъ и погибнетъ.

Право на самоопредѣленіе Македонцы пріобрѣли и всей своей новѣйшей исторіей. Во имя независимости и свободы боролись они вѣками, въ особенности послѣ Берлинскаго трактата, безчисленное количество разъ они возставали и всегда отличались отважностью и храбростью. Въ послѣднюю войну Внутренняя Македонская Организація и 27 эмигрантскихъ братствъ сформировали многочисленные Македонскіе отряды, которые оказывали большое вліяніе на ходъ войны и геройствомъ своимъ взяли въ плѣнъ 12-ти тысячную армію Яверъ-Паши.

Въ критическую минуту для сербской арміи при Кумановѣ, когда она начала отступать, являются шесть тысячъ Македонскихъ четниковъ и съ бомбами въ рукахъ ударяютъ въ тылъ турецкой арміи,— турки бѣгутъ въ паническомъ страхѣ, оставляя все побѣдителямъ. Объ этихъ крупныхъ Македонскихъ побѣдахъ сербы и болгары умышленно умалчиваютъ и никому не позволяютъ писать. Кромѣ того, Македонцы не разъ проливали свою кровь за греческую, сербскую и болгарскую свободу и такимъ образомъ пріобрѣли право воюющей стороны. Въ настоящее время Македонская армія сражается вмѣстѣ съ союзниками и насчитываетъ около 70.000 четниковъ и ополченцевъ. Теперь въ Македоніи царитъ ужасный терроръ, „свободы“ союзниковъ нѣтъ границъ, никто изъ македонцевъ не имѣетъ права выѣхать изъ Македоніи заграницу протестовать предъ Европейскими Державами. Кто пытается это сдѣлать, того или убиваютъ, или сажаютъ въ тюрьму. Союзная армія окружила всю Македонію желѣзнымъ кольцомъ.

На основаніи всего этого Македонская Колонія въ С.-Петербургѣ, исполняя священный долгъ передъ своей родиной и сознательно исповѣдуя девизъ: **„Македонія для Македонцевъ“**, протестуетъ и не можетъ оставаться равнодушной, когда союзныя Балканскія Державы (Болгария, Сербия и Греція) — наши братья по крови и вѣрѣ — собираются разчленить нашу родину, стоящую на одномъ уровнѣ культуры съ ними, которая и по численности населенія (три съ половиной милліона жителей) больше Сербіи и Греціи въ отдѣльности.

Не можетъ смотрѣть безъ боли на гибель своего несчастнаго Отечества, похороны и уничтоженіе политической и духовной жизни цѣлой націи. Раздѣленіе Македоніи братьями, есть не справедливѣйшій актъ въ исторіи народовъ, попраніе правъ человѣка, стыдъ для всего Славянства.

Турецкое рабство замѣнено христіанскимъ, но не далекъ тотъ роковой часъ (онъ приближается – Македонскіе четники уже выступаютъ противъ враговъ своей родины), когда Македонцы открыто скажутъ всему міру: **„Лучше умереть въ борьбѣ за свою свободу, чѣмъ жить снова въ рабствѣ“.**

**Для Македонскаго народа требуется:**

1. Чтобы Македонія въ ея географическихъ, этнографическихъ, историческихъ и экономическо-культурныхъ границахъ осталась единымъ, недѣлимымъ, независимымъ Балканскимъ Государствомъ.
2. Чтобы въ ближайшемъ будущемъ было созвано, на основаніи всеобщаго голосованія, Македонское народное собраніе въ Солуни, для подробной разработки внутренняго устройства государства и для опредѣленія своихъ отношеній къ сосѣднимъ Державамъ.

**Уполномоченные Македонской Колоніи:**

(слѣдуютъ подписи).

С.-Петербургъ, Марта 1 дня 1913 г.