Тежината на бугарската окупација во текот на Прва Светска војна била таква, што македонскиот народ, едвај дочекал бугарската војска да биде изгонета од Македонија.
Македонски (машински)
Потешки сцени.
Горд, но непокорен народ.
Македонците сакаат британска власт.
(Објавено во „Тајмс“.)
ЛОНДОН, сабота.
Специјалниот дописник на „Тајмс“, пишувајќи од Монастир, вели: „Токму завршив патување од Солун до Ниш и назад до Монастир, што обично трае осум часа, но овој пат траеше еден месец. Српските железнички станици беа украсени и украшени во чест на англо-француските сили, чие доаѓање се очекуваше во рок од две недели. Учениците се собираа насекаде и најчесто се слушаше коментарот: ‘Ќе бидеме изгубени ако не дојдат. Но, илјадници луѓе доаѓаат, нели?’ Направени се подготовки за победнички марш на сојузничките и српските армии, но српските сили беа принудени да се повлечат пред поплавите од непријателите, напуштајќи ја најбогатата српска територија.
„Недостатокот на храна е сериозен. Илјадници умираат од глад, но мирноста на официјалните лица и веселото однесување на народот покажуваат дека најсилниот дух на непревазидлива нација го опфаќа народот. Со извештаите за поразите на Србите не се согласуваа, а насекаде беше објавено гордото соопштение дека…“
Англиски (OCR)
PITIFUL SCENES.
A PROUD BUT DEFIANT PEOPLE.
MACEDONIANS WANT BRITISH RULE.
(Published in the “Times.”)
LONDON, Saturday.
A special correspondent of the “Times,” writing from Monastir, says: “I have just concluded a journey from Salonika to Nish and back to Monastir, usually a matter of eight hours, but on this occasion it occupied a month. The Serbian railway stations were festooned and decorated in honour of the Anglo-French forces, whose coming was expected within a fortnight. School children assembled everywhere, and the prevailing comment was, ‘We are lost if they don’t come. But hundreds of thousands are coming, aren’t they?’ Arrangements had been made at Nish for a triumphal march of the Allied and Serbian arms, but the Serbian arms were compelled to retire before the floods of invaders, abandoning the richest Serbian territory.
“The scarcity of food is acute. Thousands are starving, but the calmness of the officials and the gay demeanour of the people showed that a most buoyant and undefeatable nation spirit permeated the people. Crushing reverses reported by the enemy were not admitted, and everywhere the proud announcement was made, ‘The…'”
Посочил: Саша Узунов
Извор: TROVE
