1925.04.12_The Mansfield News – Not once but a 1000 times better is America to Macedonian group

НЕ ЕДНАШ ПОДОБРО, ТУКУ ИЛЈАДА ПАТИ
ПОДОБРО Е АМЕРИКА ЗА МАКЕДОНСКАТА ДРУЖИНА

–
Забелешка на Заитор: Ова е третата во серијата стории за различните националности во Менсфилд, кои ќе бидат објавувани секоја недела во „Вести“.

Човекот во горната група, од лево кон десно, е како што следува – во првиот ред, Сем Транкоф, кројач, кој ги добил своите втори документи за натурализација; Торп Паскоф, инспектор во компанијата „Охајо Брас“; Џорџ Кристоф. компанија „Менсфилд Лист енд Тин Плат“; Теодор Јанкоф. столар и натурализиран граѓанин; Питер Сајмон. компанија „Менсфилд Лист енд Тин Плат“; втор ред. Џорџ Семоноф, закачалка за хартија и сликар; Спиро Насоф. исто така компанија „Лист енд Тин Плат“: Ричард Стефановиќ. војник и натурализиран граѓанин, кој служел во Првата светска војна во 20-тиот век како инженер, претежно во Франција; и Ник Пачо, вработен во компанијата „Охајо Брас“. Г-дин Паскоф и г-дин Семиноф ги добија своите први документи за да станат американски државјани.

Меѓу странското население во Менсфилд, има 300 Македонци, кои ја напуштиле својата родна земја за да бараат понова и поширока среќа во туѓа земја.

Групата вклучува жени и деца, но е составена претежно од мажи, кои ги оставиле своите семејства зад себе, додека барале поголеми привилегии во Америка, или млади момци, кои никогаш не се ожениле и како витезите од старо време тргнале да најдат „авантура и слава“.

Голем број од Македонците во овој град се занимаваат со бизнис, вклучувајќи пекари, ресторани, базени или прехранбени производи. Сепак, повеќето од нив работат во индустриските погони во градот, и бидејќи нивните потреби не се толку луксузни како нашите, се во можност да заштедат доста за да им ги вратат на луѓето дома.

Групата прикажана погоре вклучува некои од најпрогресивните мажи и лидери меѓу локалниот круг. Тие се оние кои можат да дискутираат на два и три јазика, исто колку и нивните сонародници, за политиката, религијата или обичаите на половина дузина европски земји и да прават значајни и интересни споредби со земјата што ја усвоиле. Нивните интелекти се остри, а нивните моќи за прилагодување се доста извонредни. Без да се намалуваат или да бидат понижени, тие ги асимилирале обичаите на Америка како свои и ги задржале своите достоинствени карактеристики дури и кога биле прифатени на условна казна, така да се каже.

Г-дин Јанкоф, кога го прашале дали Америка е подобра од Македонија, одговорил:
„Не еднаш подобра, туку илјада пати подобра.“
Тоа го изразува мислењето на повеќето Македонци, кои според г-дин Транкоф не би останале тука ако не им се допаѓа.
Како волк, ќудта (???). Македонија се фрлала од една земја во друга, сè додека сега не е под власта на балканските држави, со Србија како водечки владетел. 500 години Македонија била под власта на турските султани. Потоа дојде војната и следственото поделба на зависните шахти со промена на владеењето за Македонија, каде што некогаш Александар Велики го преминал преминот кај Термопилите.

Македонија е интересна земја, со карпести формации, каде што изненадувачки се одгледува памук заедно со вообичаените земјоделски производи. Тоа е планинска држава, со околу 2.000.000 жители. Нејзините луѓе живеат во градови и мали села, но со никогаш помалку од 500 жители. Луѓе од многу нации се прелеваат во Македонија и таму ги градат своите домови.
„Затоа“, рече г-дин Христоф, „можеме да зборуваме неколку јазици. Ќе има Турчин, потоа Бугарин, па некој друг што ќе се дружи и ние мора да ги научиме нивните јазици ако сакаме да разговараме.“
Куќите во Македонија се многу интересни.
Сликите од нив содржани во илустрирана брошура позајмена на новинарот од г-дин Јанкоф покажуваат многу, многу прозорци, толку многу што куќите изгледаат како огромни куќички за птици. Тие се изградени со рамни покриви и во многу од нив горните катови се надвиснуваат над долните. Малку куќи имаат или повеќе од два ката или други, освен мазни коси покриви. Кули ретко се гледаат.
Изненадувачки е колку групата изгледа задоволна и среќна во Америка, а деветте мажи кои се согласија да се фотографираат во Френдли Хаус другата вечер беа кулминација на веселост и срдечност. Тие беа собрани од Торп Паскоф, член на часот по англиски јазик што го држеше госпоѓица Роуз Лајтер и еден од водачите на групата.
Пикниците во лето во Лонгс шумите и танцувањата во зима обезбедуваат соодветна забава за оваа група, така што барем мажите, кои ги оставиле семејствата зад себе, не се чувствуваат премногу осамени во оваа посвоена земја.

„… NOT ONCE BETTER BUT A THOUSAND TIMES
BETTER IS AMERICA TO MACEDONIAN GROUP

–
Zaitor’s note: This is the third in a series of stories on the different nationalities in Mansfield which will be each Sunday in The News.

The man in the above group rending from left to right are as follows — front row, Sam Trankoff, a tailor, who has received his second naturalization papers; Thorp Paskoff, an inspector at the Ohio Brass company; George Christoff. Mansfield Sheet and Tin Plate company; Theodore Yankoff. carpenter, and a naturalized citizen; Peter Simon. Mansfield Sheet and Tin Plate company; second row. George Semonoff, paper hanger and painter; Spiro Nasoff. also Sheet and Tin Plate company: Richard Stefanovitch. soldier and a naturalized citizen, who served in the World war in the 20th engineers mostly In France; and Nick Pacho, employe of the Ohio Brass company.
Mr. Paskoff and Mr. Seminoff have both received their first papers toward being American citizens.

Among the foreign population of Mansfield, there are 300 Macedonians, who left their native land to seek newer and broader fortunes in a strange land.

The group includes women and children, but it is made up mostly of men, who have left their families behind, while they sought greater privileges in America, or young chaps, who have never married and like the knights of old have set out to find “adventure and fame.”

A large number of the Macedonian people in this city are engaged in business, including bakeries, restaurants, pool rooms, or groceries. Most of them, however, work in the industrial plants in the city, and because their wants are not as luxurious as ours, are able to save quite a bit to send back to the folks at home.

The group pictured above includes some of the most progressive men and leaders among the local circle. They are the ones who can discuss in two and three languages, as many of their countrymen, the politics, religion or customs of a half dozen European countries and make significant and interesting comparisons with the land they have adopted. Their intellects are keen and their powers of adaptation rather remarkable. Without shrinking or abject humility, they have assimilated the customs of America as their very own and have retained their dignified characteristics even while being accepted on probation, as it were.
Mr. Yankoff. when asked if America was better than Macedonia, answered.
“Not once better, but a thousand times belter.”
That expresses the opinion of most of the Macedonians, who according to Mr. Trankoff would not stay here if they did not like it.
Like a wiling the wisp. Macedonia has been tossed around from one country to another, until now she is under the hand of the Balkan states, with Serbia as the leading ruler. For 500 years Macedonia was under the reign of the Turkish sultans. Then came the war and the resultant dividing of the dependent counters with a change of rulership for Macedonia, where once upon a time Alexander the Great bold the pass of Thermopylae.
Macedonia is an interesting country, of rocky formation, where surprisingly cotton is raised together with the usual, agricultural products. It is a mountainous state, about 2.000.000 population. Its people dwelling in towns and small villages, but with never less than 500 inhabitants. People of many nations
pour into Macedonia and make their homes there.
“That is why,” said Mr. Christoff, “we can speak several languages. There will be a Turk, then a Bulgarian, then someone else ringing right together and we have to learn their languages if we want to talk.”
The houses of Macedonia are very interesting.
Pictures of them contained in an illustrated booklet loaned to the News reporter by Mr. Yankoff show many, many windows, so many in fact that the homes look like huge bird houses. They are built with flat roofs and in many of them the upper stories overhang the lower. Few houses have either more than two stories or other than smooth sloping roofs. Turrets are seldom seen.
It is surprising how contented and happy the group seems in America and the nine men who consented to have their pictures taken at Friendly House the other evening were the acme of cheer and cordiality. They had been brought together by Thorp Paskoff a member of the English class taught by Miss Rose Leiter and one of the leaders of the group.
Picnics in the summer at Long’s woods and dances in the winter season provide adequate amusement for this group so that the men at least, who have left families behind, do not get too lonesome in this adopted land. …“