Една извонредна новинарска статија и тоа непосредно после Илинденското Востание, која ни укажува за противречните желби на Македонците за своја независна држава, наспроти желбите на Бугарите, зад кои стоела империјалната руска дипломатија. И тоа, ова е изнесено од страна на Борис Сарафов, ‘Главниот востанички началник’ на Илинденското Востание, при преговорите со јапонските дипломатски претставници.
Исто така оваа статија е уште една потврда за големината и значењето на македонската национална борба. Најдалечно можната дипломатија, една светска велесила како јапонската, влегла во сериозни разговори со македонските револуционерни водачи; и билe „многу разочарани“ од неуспехот во разговорите. При тоа во преговорите биле вклучени договори со Русија, како и пресметки за засегањата на Австро-Унгарија и Турција.
Ова докажува колку е погрешен ставот за малите и беззначајни “македончиња”, како што сакаат нашите соседи, но и внатрешните пореметени политичари и историчари да нѐ претставуваат.
Она кое е историска иронија е што иако предлогот на Јапонците изгледа како непоштен, нивните тврдења испаднале точни. Од денешна гледна точка, без двојба, со нивната „физичка и финансиска помош“, би можеле да извлечеме повеќе и подобар исход, од секако најлошиот можен исход, кој произлегол од усогласеноста на германизираната царска руска дипломатија и дипломатиите на европските големи сили, на штета на засегањата на македонскиот народ.
Македонски (машински)
ЈАПОНСКАТА ПОНУДА БЕШЕ ОДБИЕНА.
Македонскиот водач одби да ја наруши вербата во Русија. Напорите да се започне востание беа залудни. ЛОНДОН, 21 косар. — Денес беше објавено дека јапонски агенти отпочнале преговори со водачите на македонското револуционерно движење пред неколку недели за да поттикнат судир што ќе ја натера Русија да пренасочи значителен дел од своето внимание од Далечниот Исток и да ги следи случувањата во Европа, поради страв дека Македонците би можеле да го прошират својот воинствен став кон јужна Русија, каде револуционерниот пламен се распламтува од агенти на јапонската влада, кои им ветиле физичка и финансиска помош доколку земат оружје против царот. До мене пристигнаа известувања од неоспорен извор во Виена дека во текот на изминатите две недели претставници на Јапонија одржале неколку конференции со Борис Сарафов, еден од водечките членови на македонскиот револуционерен комитет, и со други луѓе витално заинтересирани за движењето.
Познато е дека Сарафов направил некаков договор со Русија дека ќе остане мирен додека Русија е ангажирана во војната на Далечниот Исток. Итрите Јапонци, сепак, му посочија дека сега е зрело време за востание; дека ако ја пропушти сегашната прилика, Македонија никогаш нема да ја добие независноста што толку страсно ја посакува, и дека во случај на востание дури и по Руско-јапонската војна, царот не би имал смелост да ѝ помогне на Бугарија да ги скрши Македонците. Тие понатаму им рекоа на Сарафов и на неговите соработници дека Турција и Австрија нема да дозволат руско мешање. Овој аргумент беше толку убедлив за Сарафов што тој не ја одби нивната понуда на лице место. Наместо тоа, тој побара неколку дена за да размисли за работата. Кога Јапонците побараа одговор, беа известени од Сарафов дека Македонија не е подготвена да започне бунт и дека ако го направат тоа дури и со гаранција за јапонска помош, нивната кауза би била скршена од супериорниот отпор на Бугарите, зад кои би стоеле Московитите. Јапонците беа многу разочарани од нивниот неуспех да го поттикнат Сарафов да земе оружје. Тие веднаш ја напуштија земјата.
English (OCR)
JAPS OFFER WAS TURNED DOWN.
Macedonian Leader Refused to Break Faith With Russia. Efforts to Start an Uprising Have Been Futile. LONDON, May 21.—The announcement was made today that Japanese agents opened negotiations with the leaders of the Macedonian revolutionary movement a few weeks ago to stir up a strife that will cause Russia to divert a considerable part of her attention from the far east and watch developments in Europe for fear lest the Macedonians should spread their bellicose attitude to southern Russia, where the revolutionary flame is being fed by agents of the Japanese government, who have promised them physical and financial aid if they take up arms against the czar. Advices have reached me from an indisputable source in Vienna that during the past fortnight representatives of Japan have held several conferences with Boris Sarafoff, one of the leading members of the Macedonian revolutionary committee, and with other men vitally interested in the movement. Sarafoff, it is known, has made some kind of an agreement with Russia that he would remain peaceable while Russia is engaged in the war in the far east. The shrewd Japanese, however, pointed out to him that the time was now ripe for an uprising; that if he overlooked the present opportunity Macedonia never would gain the independence she so eagerly desires, and that in case of an uprising even after the Russo-Japanese war the czar would not have the temerity to help Bulgaria crush the Macedonians. They further told Sarafoff and his confreres that Turkey and Austria would not permit Russian interference. This argument was so convincing to Sarafoff that he did not refuse their offer on the spot. Instead he asked for a few days to consider the matter. When the Japanese called for their answer they were informed by Sarafoff that Macedonia was not prepared to start a revolt and if they did even with a guarantee of Japanese aid their cause would be crushed by the superior resistance of the Bulgarians, behind whom would be the Muscovite. The Japanese were greatly disappointed at their failure to induce Sarafoff to take up arms. They immediately left the country.
Посочил: Саша Узунов
